Benimkinin bir reddetme, bu saldırgan ve tehditkar çağrıdan kaçış tepkisi olduğunu açıklaman yetmez
bu aslında bana azap veren rahatsızlıktan başka bir şey getirmeyeceğini çok iyi bilmeme karşın yanıtlamak için telaş ettiğim o kalbin sesine uymaya iten ivedilik, dayanılmazlık, zorlama duygusudur.
Öte yandan çıplaklığıma batan öfkenin paralayıcı yangısı gibi bir eğretileme kullanmak bile bu ruh halimi tanımlamaya yeterli olmayacaktır
bu tanınan bir duyumu dile getirmek için hayali bir duyuma başvurulamayacağından değil çünkü hiç kimse bir bir sözle yaralandığında ne hissedildiğini bilemez bunu kolayca hayal edebileceğimizi zannederiz
bilinmeyen ve yabancı yerlerden bize ulaşan bir şeyin varlığında korunmasız savunmasız kalma duygusu
işte sen daha ağzını açmadan ben ne söyleyeceğini bilemesem bile söylemek üzere olduğun şeyin bende yaratacağı tepkiyi tahmin edebilirim.
en ideali yazının senin varlığının işgal ettiği mekanın duygusunu vererek başlaması
çünkü çevremde bundan başka bir şey yok
bu öyle bir mekan ki sanki kendi içsel zamanında yalıtılmış olan SENden başka bir şeyi kapsayamaz
ve bir zamanın sürekliliğinin kesilmesiyle benim varlığımın az önceki varlığımla aynı olmaması durumu da var
